Bu aralar beni inatla yalnız bırakmayan -her ne kadar hep aynı konu üzerinde yoğunlaşsa da- minik ilham perime teşekkür yazım olsun bu da. Siyah gözlü bukle saçlı bu ufaklık benimle birlikte dolaşmaya başladığından beri ve beni taklit edip yaşadıklarımı anlamaya çalıştığından beri biraz kilo aldı. Eskisi gibi etrafımda pır pır uçuşmak yerine omuzlarımın birinde veya başımın üzerinde oturup çayını içip “yaz bakalım!” demeye başladı. İyi ki gelmiş minik haylaz. Uzun süredir unuttuğum birşeyi, yazmayı hatırlattı bana. Rahatlamak, içimi dökmek için bile olsa. Teşekkürler minik.
Not: Ya bu ilham perisi gitsin ilhamımın kendisi gelsin ya da bu peri hep benle kalsın.
7 Aralık 2009 Pazartesi
Minik İlham Perime Teşekkürler!
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)
0 yorum:
Yorum Gönder