7 Aralık 2009 Pazartesi

Bir Gönülçelenin Kaza Sonucu Ölümü

Hayatımın aklı evvel kısmını hayatımı idame ettirmek dışında en anlaşılmaz şeyi anlamaya çalışarak harcadım. Kadınları anlamaya çalışarak. Başarılı oldum da kısmen. Bunun en büyük kanıtı ise bir dişi arkadaşımın bana “Sen çok homoseksüel ruhlu bir adamsın.” demesi idi. Bunun altmetni çok fazlaydı elbetteki. İnce düşünceler, kelimelerin altlarında yatanlar, katı kuralların olmaması, güvenmek ve güven vermek...gibi. Karşı cinsimden birçok arkadaş ve birkaç sevgilim oldu bu sayede ama fiziksel avantajım yok dedim ya hep gönülçelen olmak zorunda kaldım. İstediklerimle birlikte oldum. Kadınlar hakkında büyük hatalarım oldu elbetteki. Aldatıldım mesela... Hemde “mükemmel sevgili” olduğumu söyleyen biri tarafından. Ve en sonunda kazayı yaşadım.
Aşk. İnsanoğlu için gönderilmiş lanet ve hediye. Gönülçelen olmaktan gönlü çelinen oldum bir anda. Elde etmek istedim ama hiçbir bilginiz olmayan biri ile nasıl ilişki içine girebilirsiniz ki. Herşeyi kendimdeki gariplikleri anlattın yeni gönülçelene. Hoş O'da haklı. En olmadık zamanda karşısına çıkan bir adam ve kendisine “aşık” olduğunu söylemesi. Tabii ki “E hadi o zaman sevgili olalım.”ı beklemiyordum. Doğru olanı söyledi: Birbirimizi tanımamız lazım.
Gel zaman, git zaman tanışmaya çalıştık ama ben öyle uyku sonrası bulanık gören mahmur gözlerle bakıyordum ki herşeyin pembe olduğuna inanmışım. Hayatımın en güzel bir iki ayını geçirdim O'nunla. El ele dahi tutuşmadık. Sadece konuştuk. Anlattım, anlattı. Dinledim, dinledi. Aradığım buymuş meğersem dedim kendi kendime. Cinsellik, el ele tutuşmak, öpmek, öpüşmek fasa fiso... Gerçek olan sadece baş başa olmakmış. Beraber olmak. Varlığını, kokusunu, sıfatını görmekmiş. Aşk garip bir elemmiş.
En sonunda olması gereken seçeneklerden biri oldu, olmadı. Yapamadı, tanıdığı adama aşık olamadı. Hep arkadaşı olarak kalsın istedi. Haklıydıda bir yandan bunca senedir tanıyorum be adam nerelerdeydim? Asıl soru buydu işte “neden şimdi?”. Bilemiyorum, bilmek istemiyorum aslında.
O'nu bugünlerimde gördüğüm şu kısıtlı dakikalarımda mutlu etmeye çalışıyorum artık. Kendi derdim artık O'na duyduğum aşk. O'nun mutluluğu benim mutluluğum nasıl olsa.

0 yorum: